دیروز نمره الگوریتمو داد. از مشروطی نجات پیدا کردم. میتونم بعد از 5 ترم(!) اونجوری که میخوام شروع کنم! درسته که 5 ترم گذشته اما واسم مهم نیست. کم نمیارم. معتقدم که همیشه میشه جبران کرد. دوباره شروع میکنم. دوباره رو پای خودم وایمیسم. دوباره به آرزوهام رنگ میپاشم. حتی هدفای جدیدی انتخاب میکنم. آدمی نیستم که بگم بسوز و بساز. حاضرم به هر قیمتی شرایطو تغییر بدم. از خودم معذرت میخوام. یه سری دلخوریایی از خودم داشتم که بی مورد بوده. از خودم معذرت میخوام که فک میکردم نمیتونم. به خودم کمک میکنم. به هدفاش میرسونمش. خوشحالش میکنم. کارایی که دوست داره رو انجام میدم. میخوام به خودم قول بدم، که هیچوقت ناامید نشم. ناامیدی واقعا بدترین چیزه. میخوام به خودم قول بدم، که حتی اگه هزاربار شکست خوردم، بازم ادامه بدم. میخوام به خودم قول بدم، که این ترم معدلو بکشونم بالا! قول میدم! میخوام تموم اون غم و غصه ها رو پاک کنم و بریزم دور، جوری که انگار هیچوقت وجود نداشتن!

اومدم اول چس ناله کنم! ولی یهو با خودم گفتم چرا همیشه ناراحتیا بولدَن و خوشحالیا رو یادم میره! چرا یکم تلاش نمیکنم که چیزای مثبت زندگیمو پررنگ تر ببینم! بیخیال چس ناله کردن میشم! همیشه هم بدم میومده از این کار! از غم و غصه گفتن و از اینکه بخوام بگم وای زندگی فلانه و بیساره خوشم نمیاد! از این به بعد با خودم قرار میذارم که فققققط چیزای مثبت زندگیمو ببینم و اینجا بنویسم! اینجوری هم چشمام بیشتر دنبال چیزای مثبته، هم سعی میکنم از اتفاقات برداشت مثبت داشته باشم! مثلا اینکه من الآن خییییلی خوشحالم که این ترم مشروط نشدم و هیچ درسی رو نه حذف کردم و نه افتادم! این ترم از دو ترم پیش که مشروط شدم و از دو ترم اول که کلن خوب شرو نکردم بهتر بود! درسته که بازم اون ایده آلی که میخواستم نشد، اماااا خودش یه پیشرفت بود! که کلی انگیزه بهم داد! این ترم 19 واحد برداشتم و میخوام حسابی بترکونم. اصلا هم نه میترسم و نه ناامیدم. خیلی خیلی شارژم. همیشه خواستم آدم قوی ای باشم و تا حدود زیادی هم بودم! و میخوام همینطور هم ادامه بدم و حتی قویتر بشم! همیشه به خودم گفتم که نباید خودمو دست کم بگیرم! و نباید به رفتار و حر

سعی نکنید تا بیکار شدین سریع به کسی پیام بدین تا باهاش حرف بزنین یا ایسنتاگرام بقیه رو چک کنید! اولویت رو بذارین رو کارایی که به تنهایی باید انجام بدین. تا میتونید از آدما دور باشید، اما خوش بگذرونید! طوری نباشید که اگه خواستین برین بیرون و کسی نبود که باهاتون بیاد قرارتونو کنسل کنید! خودتون پاشین برین بیرون! زندگیتونو بذارین روی ارتقای خودتون. اونم به تنهایی. خودتون نقاشی تمرین کنید. ورزش کنید. بیرون برید. کتاب بخونید، و ... . باور کنین اینجوری خیلی بیشتر بهتون خوش میگذره و هر از چندگاهی اگه دوستاتون گفتن بیاین بریم بیرون حس جالبتری دارین! وابسته نباشین! عاشق خودتون باشین! به خودتون فک کنین و خودتونو خوشحال کنین! تا میتونین به خودتون برسین! :))